تغییر ذهنیت در مورد سلامت مغز
دیگه وقتشه …
خداوند کریم بسیار مهربان است، فضل و کرمش همواره مستدام و بخشش او همیشگی است. اما بهره ما چیست؟
اگر باران می بارد و ما خیس نمی شویم، اگر روزها می گذرد و پیش نمی رویم، اگر سالمیم اما بی بهره ایم، اگر جوانیم اما ناامیدیم، اگر پیریم و نفهمیدیم، اگر زنده ایم اما مرده ایم، این تقصیر کیست؟ چالش اصلی کجاست ؟
در اینجا همهچیز از یک پرسش ساده شروع میشود: چه زمانی، زمان برای ما ارزشمند میشود؟
برای پاسخ، کافی است به اطرافمان نگاه کنیم؛ پزشکانی که وقت ششماهه میدهند، دانشمندانی که یک روزشان سرنوشتساز است، نویسندگانی که اگر فقط یک ماه زمان بیشتر داشته باشند اثری ماندگار خلق میکنند، کارآفرینانی که با هر ساعت، ارزش و اشتغال میسازند. اینها کسانی هستند که زمان را دارایی میدانند؛ داراییای که حاضرند برای حفظش پول بدهند، خدمات سریعتر بگیرند و از کارهای وقتگیر فاصله بگیرند.
در مقابل، گروهی هم هستند که زمان برایشان زجرآور است: “امروز چیکار کنیم؟ حوصلهمون سر رفته و…”
برای این افراد، زمان نه ارزش دارد و نه معنا؛ فقط میگذرد. اما زمان چیست؟
زمان؛ داراییای است که دیده نمیشود اما همهچیز را میسازد. زمان نه کاملاً مادی است و نه نامادی؛ اما مهمترین دارایی همه موجودات زنده است. داراییای که: ذخیره نمیشود، خرید و فروش ندارد ، برای همه برابر است ، اما نتیجهاش برای همه برابر نیست. زمان ما ، به تمام داراییهایمان معنا می بخشد. در واقع اگر زمان را از ثروت، علم، استعداد و حتی زندگی بگیریم، همه بیاثر میشوند. چرا بعضیها از زمان بیشتر «زندگی» میسازند؟
رابطهای مستقیم وجود دارد بین: توانمندی فرد و نحوه استفاده او از زمان و خلق ارزش افزوده. هرچه انسان بتواند در زمان خود اثر بگذارد، بیشتر ارزش زمان را میفهمد. به همین دلیل است که بسیاری از اختراعات، فناوریها و خدمات مدرن ، از هواپیما تا ابزارهای هوشمند، برای صرفهجویی در زمان بهوجود آمدهاند. افرادی که زمان را میفهمند، حاضرند بهای بیشتری بدهند تا وقتشان حفظ شود. اما دشمنان پنهان زمان چه هستند؟
مزایای تیز نگه داشتن مغز
زمان ما اغلب توسط چیزهایی بلعیده میشود که بهظاهر بیخطرند:جلسات غیرضروری، تماسهای بیهدف ، محتوای کمارزش
سرگرمیهای طراحیشده برای اعتیاد (مثل بازیها، برنامهها و اپ ها) ما از پول، خانه، ماشین و حتی عینکمان مراقبت میکنیم؛ اما بزرگترین داراییمان را در مقابل این تهاجمات بیدفاع رها کردهایم.
نظم مهمترین ابزار مدیریت زمان است. نظم، زمان را قابل اندازهگیری میکند. در واقع وقتی نتوانیم زمان را بسنجیم، نمیتوانیم برایش تصمیم بگیریم. ارزیابی روزانه، هدفگذاری، اولویتبندی، تفویض کارها و حذف فعالیتهای کماثر، پایههای استفاده بهینه از زماناند. ماندگاری در زمان با خلق کردن اتفاق می افتد. زمان میگذرد، اما خلق کردن میماند. ادیسون، حافظ، ماری کوری و بسیاری دیگر، جسمشان رفت اما اثرشان ماند. ماندگاری در زمان یعنی، نه فقط زندگی کردن، بلکه چیزی به جهان اضافه کردن. پس بزرگترین دارایی انسان ها زمان یا همان عمرشان است که عادلانه بین همه تقسیم شده اما ناعادلانه مصرف میشود. اگر زمان را بفهمیم، میتوانیم از آن ارزش، معنا و ماندگاری بسازیم؛ پس دیگه وقتشه بفهمیم همه چیز ما، زمان ماست …
دیگه وقتشه که ارزش وقتمون را بدانیم؛ بلند شیم، بسم الله بگیم و آغاز کنیم …
دیگه وقتشه وقت شناس باشیم و وقت را درست بشناسیم…
دیگه وقتشه عوض اشک های ندامت و بدبختی، اشک شوق بریزیم…
دیگه وقتشه به معلوماتمون عمل کنیم تا مجهولات برامون معلوم بشن…
دیگه وقتشه اردک ها را رها کنیم و با عقاب ها پرواز کنیم…
دیگه وقتشه خودمون رو در آغوش بگیریم و ناکامی هامون را ببخشیم…
دیگه وقتشه ناجی و قهرمان زندگی خودمون باشیم…
دیگه وقتشه خودمون رو بشناسیم تا خدامونو بشناسیم…
دیگه وقتشه بفهمیم که دنیا، مسیری ارزشمند و مقصدی بی ارزشه…
دیگه وقتشه از فرصت ها، ثروت ها بسازیم…
دیگه وقتشه زیبا دیدن رو یاد بگیریم و یاد بدیم…
دیگه وقتشه با ترسامون رو در رو بشیم و شکستشون بدیم…
دیگه وقتشه عوض لایک کردن، لایک بشیم…
دیگه وقتشه اثراتمان را در تاریخ ثبت کنیم تا ماندگار بمانیم…
دیگه وقتشه خواستن ها را به توانستن ها تبدیل کنیم…
دیگه وقتشه به همه نشون بدیم که وقتش شده …
دیگه وقتشه توانمند همراه باشیم نه شکست خورده تنها…
دیگه وقتشه دستمون را تو دست خدا بزاریم و با توکل جلو بریم …
دیگه وقتشه زمزمه های ناکامی جاشون رو به نغمه های شادکامی بدن…
دیگه وقتشه نردبان موفقیتمون رو بسازیم و ازش بالا بریم …
دیگه وقتشه وقتمون رو صرف دشمنی نکنیم و خودمون رو بسازیم…
دیگه وقتشه باعث افتخار عزیزامون باشیم …
دیگه وقتشه بفهمیم روزی وقتمون تموم میشه …
دیگه وقتشه به خودمون خودمون رو ثابت کنیم …
دیگه وقتشه بدونیم روزی مرگ بهمون میگه دیگه وقتشه …
دیگه وقتشه تردید و نگرانی رو کنار بزاریم ، و به خدایی که برامون کافی است توکل کنیم …
دیگه وقتشه خدا رو بندگی کنیم تا همه چیز ما رو بندگی کنه…
دیگه وقتشه علم رو با عمل و سکوت رو با حرکت همراه کنیم…
دیگه وقتشه دنیامون رو خودمون بسازیم نه دیگران…
دیگه وقتشه بزنیم زیر کاسه و کوزه های بدبختی ها و ناکامی ها…
دیگه وقتشه دست خودتو بگیریو بکشی بالا …
دیگه وقتشه همه اون چیزهایی که گفتی بعدا، الان انجام بدی …
دیگه وقتشه جلوی خودت بایستی و همه اون چیزهایی حالت را بد می کنه را کناربگذاری …
دیگه وقتشه که بفهمی که باید بفهمی …
دیگه وقتشه که پیام قاصدکتو بشنوی وپیام موفقیتتو را سر بدی …
دیگه وقتشه که فردا را به امروز بیاری و نه امروز را به فردا …
دیگه وقتشه پرونده ای کاش، اما و اگر را برای همیشه ببندی و انجامش بدی …
دیگه وقتشه همه زندگی نامه موفق تورو بخونند…
دیگه وقتشه بفهمی عمر کوتاه تر از اونه که بتونی چشمتو روی دیگه وقتشه ببیندی …
وقت تلف نکن .. دیگه وقتشه …
